57. Ku górze

Szarbel spędził dwadzieścia trzy lata w pustelni leżącej powyżej Annaya. Jego życie w tym czasie stanie się jaśniejącym świadectwem cnoty wspaniałego „samotnika”, człowieka odurzonego Bogiem.

Powołanie pustelnika jest wyjątkowe. Nasz zakonnik z Annaya odczuwał to całą swą istotą. Przedłożył Przełożonemu swe pragnienie i poprosił o zgodę, aby podjąć to najbardziej rzadkie ze wszystkich zobowiązanie.

To, że ten surowy styl życia znajduje tak wielu adeptów nie dziwi człowieka Orientu, tak jak człowieka Zachodu. W Zakonie Maronickim, pustelnik nie jest traktowany ani jako człowiek świecki ani jako wyrzutek, a na pewno nie jako dezerter. Wręcz przeciwnie, zgodnie z Regułą, pustelnik staje się własnością Boga. On nie tylko umiera w swoich relacjach ze światem zewnętrznym, również rezygnuje pociechy towarzystwa swoich współbraci. Pustelnik wywyższa cnoty religijne do najwznioślejszego stopnia heroizmu. Ojciec Szarbel został teraz zaproszony aby stanąć na progu tajemnicy samotności. Wkrótce będzie wypełniać, jak wielu innych uczyniło przed nim, swoje przeznaczenie, aby wejść do królestwa Tego, który „żyje w krainie niedostępnej światłu”. On został powołany, aby żył w znacznie większej bliskości z Bogiem. Pustelnik jest jednym z tych nielicznych wybrańców, którym Ojciec pozwala dostrzec Swoje oblicze. Samotna egzystencja Szarbela była, jak się przekonamy, proklamacją jego świętości.

„Człowiek”, powiedział Tomasz z Akwinu, „jest w stanie żyć samotnie tylko z dwóch powodów: albo dlatego, że jego dziki charakter czyni go nie nadającym się do życia wspólnie z innymi, redukując go do poziomu dzikich bestii, albo dlatego, że oddaje się Bożej Prawdzie, która jest nadludzka”.

Daleki od mizantropii, Ojciec Szarbel zdał sobie sprawę, że tych szesnaście lat, które spędził we wspólnocie klasztornej, było tylko przejściowym etapem w jego życiu, i że musi teraz zrobić kolejny krok naprzód, wyrzekając się radości z towarzystwa i wejść w głębszą samotność, gdzie dusza może wznieść się bez przeszkód, bliżej Boga.

Published in: on 15/01/2012 at 19:24  Dodaj komentarz  

The URI to TrackBack this entry is: https://szarbel.wordpress.com/2012/01/15/57-ku-gorze/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: