58. Początek życia pustelniczego

Jak już wspomniano, Szarbel żył w środowisku, gdzie idea życia pustelniczego kwitła. Każdy klasztor w Libanie szczycił się swoimi pustelniami i pustelnikami. Zapał, który Szarbel posiadał do tego sposobu życia zakorzenił się podczas wizyty u swoich wujków w Quzhaya. Teraz był przekonany, że to powołanie skierowane było dla niego.

Najbliższe sześć lat spędzi na słuchaniu i uczeniu się od o. Elizeusza Hardini, brata „Świętego z Kfifan”, który nadal mieszkał w pustelni w Annaya pomimo swoich ponad osiemdziesięciu lat. Ten pobożny człowiek wywarł wielki wpływ na Szarbela, który, słuchając go, słyszał wielokrotnie słowa „O Naśladowaniu Chrystusa” kierowane do niego: „Jeśli chce się znaleźć całość, należy zostawić wszystko” i „Bóg mówi do duszy w ciszy. ” Wielkie rzeczy dokonują się w spokoju, jasności wewnętrznej wizji i dyskretnym ruchu ukrytych zwycięstw, kiedy miłość przychodzi, aby poruszyć serce. Naprawdę potężną siłą jest cisza.

Czyż Odkupienie nie było przygotowane podczas owocnej ciszy, która trwała trzydzieści lat? Widzimy wielką ciszę otaczającą Chrystusa, Jana Chrzciciela, Józefa i Maryję, którzy mogliby nam powiedzieć tak wiele pięknych rzeczy.

Published in: on 16/01/2012 at 19:30  Dodaj komentarz  

The URI to TrackBack this entry is: https://szarbel.wordpress.com/2012/01/16/58-poczatek-zycia-pustelniczego/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: