86. Przypominał Go w życiu

Kulminacją przesłania Ewangelii jak i całego chrześcijaństwa, jest szczególna ofiara z odkupieńczej miłości. Ofiara ta również należy do Kościoła, żywego ciała Chrystusa. Kościół uczestniczy w tajemnicy Boskiego Zbawiciela przez wszystkich członków. Każdy z nas jest zaproszony do podjęcia krzyża, i pójścia po zakrwawionych śladach Mistrza. Jeśli my ograniczamy się do zaledwie Narodzenia, Góry Tabor lub Ostatniej Wieczerzy, to święci idą za Nim na Kalwarię. Każdy z nich, w zależności od jego powołania i zainspirowania go przez Boga podejmuje obecnie jakiś aspekt życia Chrystusa: jeden będzie naśladować jego dzieciństwo, inny Jego ubóstwo, ktoś jego cichą, ukrytą młodość; a jeszcze inny jego misję apostolską.

Ojciec Szarbel został wezwany do naśladowania Mistrza w ciszy i poświęceniu. Istnieje wiele podobieństw które można znaleźć w ich życiu.

Podobnie jak Jezus, Szarbel urodził się w skromnej wiosce u ubogich, cnotliwych rodziców .

Podobnie jak Jezus, wzrastał pod opieką przybranego ojca, wuja Taniosa.

Podobnie jak Jezus, żył z owoców swojej pracy.

Podobnie jak Jezus, odszedł na pustynię (pustelnię), aby pościć i być kuszonym.

Podobnie jak Jezus, niósł swój krzyż, trudności, pokusy i ofiary, które stawały na drodze powołania.

Podobnie jak Jezus, on poświęcił się w Eucharystii, którą ofiarował Bogu Ojcu.

Podobnie jak Jezus, upadł kilka razy w drodze na Kalwarię.

Podobnie jak Jezus odmówił orzeźwiającego płynu, on odmówił posiłku który zaproponowali mu przyjaciele.

Podobnie jak Jezusowi na Kalwarii, towarzyszył mu jeden przyjaciel i kilka pobożnych kobiet.

Podobnie jak Jezusa, zniesiono go z Kalwarii, i pochowano bez trumny.

Podobnie jak Jezus, on ujrzał jak słowa proroka stają się prawdziwe w jego przypadku: „ciało moje spoczywać będzie bezpiecznie, … bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu
i nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał grobu.”. (Ps XV 16).

Jak grób Jezusa, jego grób stał się świętą ziemią, przez tajemniczy płomień świecący w cudowny sposób.

Podobnie jak  z boku Jezusa płynął życiodajny płyn, niewytłumaczalny krwawy płyn potu sączył się z ciała Szarbela.

Podobnie jak Jezus i przez Niego, Szarbel uzdrawiał chorych. Wielka rzesza wierzących wszystkich wyznań przybywała do „słynnego grobowca” – miejsca pochówku. I gdybyśmy mieli zapytać Szarbela o sekret jego podobieństwa do Chrystusa, on odpowie: „Jeżeli bowiem przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie.” (Rz VI, 5) .

Wreszcie, jeśli poprosilibyśmy Szarbela aby pomógł nam zrozumieć zagadkę tego związku, on odłamał by cząstkę Hostii i upuścił do kielicha z tymi słowami:

„Ojcze, Ty zespoliłeś Swoją Boskość z naszym człowieczeństwem. Nasze człowieczeństwo ze Swoim Bóstwem. Twoje życie z naszą śmiercią. Naszą śmierć ze Swoim życiem. Cokolwiek należy do nas, Ty przyjąłeś na Siebie a dałeś nam to, co jest Twoje na zbawienie naszego życia i naszej duszy. Bądź uwielbiony na wieki wieków! (Msza według liturgii maronickiej).

Published in: on 10/03/2013 at 09:59  Dodaj komentarz  

The URI to TrackBack this entry is: https://szarbel.wordpress.com/2013/03/10/86-przypominal-go-w-zyciu/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: